cd.

Obiecałam, że ciąg dalszy nastąpi, a więc kontynuuję:

Zacznę trochę od końca, w stosunku do poprzedniego posta,

tj. od zapowiedzianych małych zmian na blogu.

Dodałam mu trochę świeżości poprzez

zmianę układu (dodając drugą kolumnę z boku)

Ma to na celu małe uporządkowanie:

Po prawej informacje dot. bloga

(archiwum, „szperacz”, oglądalność etc.)

Tu też mała nowość: button „Polub mnie na Fb”.

Po lewej zaś info o mnie

i o tym gdzie ja chętnie zaglądam ;)

Tu też na stałe umieściłam, w tej chwili jeszcze nieaktywny,

obrazek, który będzie linkiem do mobilnego posta,

w którym to będę dodawała collage zdjęciowe

(różne moje projekty), ale o tym następnym razem.

Ostatnią rzeczą, którą powinnam robić częściej,

jest delikatne odświeżenie nagłówka.

A teraz czas na ciąg dalszy w temacie roczku Antosi –

- nie będę już dużo pisać, tylko będę pokazywać.

Zaproszenia w jednej z moich ulubionych form – step-center:

 Braciszkowi też się podobały ;)

 Z tym samym zdjęciem, co na zaproszeniach,

zrobiłam też kilka drobnych dekoracji na imprezkę urodzinową,

 tj.: przelotki na słomki, ozdobne wykałaczki…

Oczywiście zapomniałam je sfotografować,

ale załapały się przypadkiem w kilku fotkach:

 sporą frajdę dzieciakom (i nie tylko) sprawiły

okulary, wąsy i usta – gadżety do wesołych zdjęć:

 może przydadzą się komuś szablony znalezione w sieci:

 Na koniec jeszcze, nadal w temacie roczku,

sukienka, którą przygotowałam dla Antosi (niemalże coś z niczego).

Miałam problem z zakupem atrakcyjnej sukienki,

która będzie z długim rękawem (nie jak większość z krótkim lub bez),

ale też nie będzie welurowym ocieplaczem.

Ostatecznie przerobiłam więc kupioną za bezcen sukieneczkę

(z długim rękawem, z bawełny, z jakimiś króliczkowymi nadrukami)

dodając jej kwiaty z organzy wypełnione perełkami i koralikami,

a dodatkowo doszyłam jej jeszcze koraliki,

a z tych samych materiałów zrobiłam 3 maleńkie bransoletki

sukienka na kilku zdjęciach z imprezki:

  

i jeszcze kilka fotek samej kiecki zrobionych przed chwilą:

Na dziś to tyle, a w następnym wejściu – zapowiadane projekty

collage, obrazy na płótnie, fotoksiążki itp.

Zapraszam!

No i mamy wiosnę!

"No i mamy wiosnę!" - za oknem ani tego nie widać,

ani też niestety nie czuć, 

ale to mobilizuje jeszcze bardziej, żeby ją jakoś przywołać!

No i u mnie właśnie zawitała za sprawą 3 kwestii:

po pierwsze - 21 marca: w pierwszy dzień wiosny

miałam przyjemność brać udział w kursie filcowania,

na którym stworzyłam sobie kwiaty

rekompensujące brak tych żywych na dworze...

Sporą radość sprawiło mi poznanie nieznanych dotąd

tajników filcowania na sucho i na mokro,

które okazały się dużo prostsze niż sądziłam

i zainspirowały do tego, aby stworzyć kiedyś coś niecoś z filcem.

 Oto  moje pierwsze - kursowe prace:

* kwiaty-broszki filcowane metodą "na mokro":

* pisanka filcowana metodą "na sucho":

 

po drugie - 22 marca: przyszedł na świat Wojtuś -

- upragniony synek bliskiej mi osoby.

Dostarczyło mi to sporo pozytywnych emocji i wzruszeń,

pod wpływem których powstała swingowa kartka,
którą pokażę dopiero, gdy dotrze do Adresata ;)

po trzecie - 23 marca: dostałam komentarz takiej treści:

"Trafiłam tu jakoś, przypadkiem, i - utknęłam! Nie mogę przestać wpatrywać się w Twoje eksplodujące pudełka i niekończące się kartki, to fantastyczne pomysły, a przy tym wykonywane przez Ciebie projekty są naprawdę ciekawe. Może napiszesz kiedyś post o tym, jak obdarowywani reagują na takie prezenty? Bo założę się, że reakcje są równie interesujące, co przedmioty, które je wywołują!;)
Myślę, że będę tu częstym gościem." 
/kobietart/

 

 Komentarz ten onieśmielił mnie, ale też dodał skrzydeł;

właściwie wszystkie Wasze komentarze uskrzydlają,

dodają wiary w sens tworzenia i chęci do dalszej pracy!

Autorce tego komentarza, zgodnie z jego treścią,

jestem winna napisania o reakcjach na moje prezenty:

Dedykując komuś swoją pracę, zawsze wykonuję ją z myślą o tej osobie;
staram się odpowiednio dobrać formę, barwy oraz dodatki...
(Podobnie też, gdy robię prace na zamówienie,
zawsze pytam najpierw o ich adresata, a później też o reakcję.)
 Zawsze dużą radość sprawia mi sam fakt obdarowywania innych,
ale też z małą nutką niepokoju czekam ich reakcji.
Ogromną satysfakcją jest radość innych, czasem ich wzruszenie,
a największą zaś, gdy widzę jak przedmioty te
 zajmują widoczne miejsca w ich domach -
- to dowód na to, że są one doceniane!
Nie wspomnę już o tym, gdy obdarowywane osoby
chwalą się moimi podarunkami - to dopiero łechce moje twórcze ego!

Reasumując: reakcje innych - tych obdarowywanych, 
tych, którzy prace te oglądają z wyrazem uznania
i w końcu również tych, którzy pozytywnie komentują je na blogu
(tak, tak - tu mowa o Tobie!)
- dają mnóstwo satysfakcji i powtórzę to jeszcze raz:
dodają skrzydeł i chęci do pracy!
Dziękuję! 

                                                                            W sercu więc mam już wiosnę... 

P.S. Za namową Iluszki zgłaszam swoją pisankę na wyzwanie szuflady:

 http://szuflada-szuflada.blogspot.com/2013/03/wyzwanie-6-pisanki.html

"20+20=40" - urodzinowa kartka parawanowa

"Ja mam 20 lat

Ty masz 20 lat

razem mamy 40"

- tak żartobliwie ujęłam 40 urodziny, 

na które składał się wiek tej samej Pani w dwóch odsłonach zdjęciowych -

- za chwilę zobaczycie o co chodzi.

Z okazji tegoż jubileuszu, przygotowałam taką oto

urodzinową kartkę parawanową:

na uprzednio zrobionej bazie: 

i z wykorzystaniem przygotowanej grafiki z udostępnionych zdjęć:

 a teraz już kartka wzdłuż i wszerz i we wszelkie inne strony ;)

 Miłego wieczoru!

Pozdrawiam!