(po)świątecznie

Wiedząc, że w Święta trudno będzie znaleźć mi czas na blogowanie,
w tym celu już wcześniej utworzyłam posta z życzeniami,
które miały się pojawić w niedzielę, a tymczasem -
- hm... no właśnie nie wiem co się stało,
że post został ze statusem roboczym!
Wiedzcie jednak, że życzyłam Wam
Świąt pełnych wiary, miłości i nadziei -
- cenniejszych ponad wszelkie dobra;
a także serdecznych spotkań w gronie rodzinnym
oraz moc uśmiechów od bliskich i od nieznajomych...
Mam nadzieję, że choć trochę takie właśnie były!

Przed Świętami miałam też nadzieję zdążyć z moimi dekoracjami,
ale i to mi się nie udało ;(
 Okres świąteczny jednak wciąż trwa,
a z resztą w moim stylu przecież jest relacjonować z opóźnieniem,
dlatego też zapraszam Was na migawki po śladach Świąt w moim domu:

w pierwszej kolejności wianek na oknie nawiązujący do oczytanych jaj:

następnie może kolejny wianek - tym razem podsufitowy
opierzony (a może opiórczony) wieniec jutowy, na którym
dyndają sobie wydmuszki zawieszone na kolorowych tasiemkach:

 

 

zostając w salonie, tam też na regale dostrzec można
"balonowe" jajo z kurczakową rodzinką w środku:

i wychodząc już prawie z salonu jeszcze tylko jedna fotka
ze świątecznym bieżniczkiem od Mamuni ;) 

a teraz już rzut okiem na kuchnię:

a w kuchni na bufecie stoi koszyczek od "święconki" , 
obok misy z orzechami i jajami
(jest tam kilka moich ażurowych wydmuszek,
pozostałe zaś to kupne dekoracje):

te dwa maleństwa też kupiłam, ale to nie takie zwykłe zakupy,
bo z pchlego targu ;)

na okapie urocze kaczuszki (też kupne, ale to już tak po normalnemu):

w oddali, na parapecie, bystre oko dostrzeże palemkę
oraz dawno już zrobionego sizalowego baranka i zajączka:

pozwoliłam sobie również na dekorację w łazience
(kupne elementy we własnej kompozycji):

 

 i na koniec jeszcze karczochowe jaja,

które usadziłam na grzejnikach, bo już nie bardzo miałam gdzie,

a zależało mi ich ekspozycji:

  
niestety w pudle zostały jeszcze jakieś niewykorzystane ozdoby,

których bądź to nie miałam gdzie zaprezentować,

bądź stanowić miały część stroików, 

których jak zwykle nie zdążyłam zrobić - może w przyszłym roku...

To by było na tyle. 

Dzięki, że wytrwaliście przez tyle zdjęć

i to niestety technicznie pozostawiających wiele do życzenia,

ale nie miałam już sił ich wszystkich dopracować...

Pozdrawiam!

"Staro-książkowe" twory

Witajcie!

Dziś chciałabym przedstawić Wam swoje ostatnie (choć już dość dawne) 

trzy "staro-książkowe" twory - tj. prace z kart starej książki.

Na wstępie jeszcze wytłumaczę się tym, 

którym narażam się zużywając książkę:

ona sama w sobie była na tyle już zniszczona

(zajęta ogniem, bez kilku stronic... i sama treść dawno już nieaktualna),

że nie miała już sensu bytu jako książka właśnie, 

zaś w innej postaci - owszem! 

I tak oto jest, zachowana w innej, jakże ciekawej postaci,

a w tym wypadku akurat w trzech formach -

- zparaszam na przegląd wraz z tutorialem:

I - tutkowy wianek-rozeta

 Ta forma jest dość znana, bowiem powszechnie spotykana,

ale u mnie takiego jeszcze nie było, no ale teraz już jest ;)

Jeśli jednak ktoś, kto też go nie ma, chciałby go mieć,

może się wspomóc moim małym tutorialem:

pojedyncze karty książki zwijamy w tutki:

 

  

są one na tyle lekkie i delikatne, że wystarczy skleić przy zakończeniu,

reszta bez obaw może pozostać luźna

 

i tak tutka po tutce ;)

aż zapełni nam się rozeta:

 

z lekkiego, niezbyt grubego kartonu wycięłam koło,

na którym niedbale nakleiłam staro-książkowe skrawki

 

a na tym wszystkie tutki:

 środek zaś zapełniłam mini rozetką

 (o której więcej w dalszej części):

no i jest - ta daaam:

II - mini rozetki na choinkę

Rozetkę, która wypełniła środek tutkowego wianka

powieliłam w celu zrobienia takowych ozdób choinkowych:

  Do ich wykonania potrzebny był dziurkacz brzegowy

którym wycięłam jednostronnie ozdobny brzeg książkowych pasków:

 

paski takie należało złożyć w harmonijkę:

 

i skleić jej końce:

a następnie środek:

i tak z każdą jedną...

wbrew pozorom nie jest to wcale żmudna praca;

delikatny papier łatwo się skleja klejem magicznym - 

- jak za przyłożeniem czarodziejskiej różdżki - ot, jaka magia heh

 na koniec wystarczy tylko zrobić przywieszkę i ozdoba gotowa:

  

  III - słodkie tutki na choinkę

z pozostałych kilku kartek zrobiłam mniejsze tutki

(2 tutki z 1 kartki)

dołączyłam zawieszkę i powiesiłam w nich słodkości na choinkę:

mimo, iż staro-książkowy papier był bardzo delikatny, to wytrzymały,

bo po pierwsze trufle były całkiem ciężkie, a tutkom nic się nie stało,

a po drugie - trufle zniknęły bardzo szybko, a tutki zostały... ;-D

 

To by było na tyle!

I tak sporo jak na jednego posta - mam nadzieję, że Was nie zanudziłam,

a bardzo miło mi będzie, jak ktoś coś z niego zaczerpnie ;) 

Pozdrawiam!